«Νόμος και τάξη» υπέρ των ιδιωτικών συμφερόντων

«Νόμος και τάξη» υπέρ των ιδιωτικών συμφερόντων

• 
• 

Λεπτομέρειες

 

Δημοσιεύτηκε στις 05 Ιουλίου 2014

Γράφτηκε από τον/την yiorgis

Η κυβέρνηση εδώ και ημέρες είχε κηρύξει σε παρανομία τον αγώνα υπεράσπισης της δημόσιας περιουσίας· απλά περίμενε να «νομιμοποιηθεί» από τους «Δικαστές», οι οποίοι και «αποφάσισαν» ότι η απεργία των εργαζομένων στη ΔΕΗ είναι παράνομη και καταχρηστική.

Τρομοκρατήθηκαν από την μεγάλη λαϊκή συμπαράσταση που εκδηλώνεται σε έναν αγώνα, που δεν αφορά μόνον στους εργαζόμενους της ΔΕΗ μόνο, αλλά εξελίσσεται σε αγώνα υπεράσπισης των κοινωνικών αγαθών και της προστασίας των δημόσιων επιχειρήσεων από το γενικό ξεπούλημα που υλοποιεί η κυβέρνηση.

Πίσω από το «ενδιαφέρον» τους για τους καταναλωτές, κρύβεται η υποταγή τους στη συντεχνία των κερδοσκόπων ιδιωτών, στους οποίους παραχωρεί ακόμη και της στρατηγικής σημασίας δημόσιες επιχειρήσεις, όπως η ΔΕΗ, και τους παραδίδει όλα τα κλειδιά της αναπτυξιακής οικονομικής ανασυγκρότησης της χώρας.

Αυτή δεν είναι κυβέρνηση. Είναι ένα άθροισμα παραγόντων, που όλο και περισσότερο αποκτά μια υπαλληλική σχέση, με μια θράκα οικονομικών συμφερόντων. Έχει χάσει εδώ και πολύ καιρό τα δημοκρατικά και πολιτικά της χαρακτηριστικά, δείχνει να έχει άγνοια του κινδύνου υπονομεύοντας συστηματικά τη δημοκρατία.

Για τα συνδικάτα, η υπεράσπιση της δημοκρατίας και των συνδικαλιστικών ελευθεριών, πρέπει να αναδειχθεί ως εκείνη η αξία, που η υπεράσπισή τους δεν παίρνει καμία αναβολή.

Από τις τριτοβάθμιες οργανώσεις μέχρι τα πιο μικρά συνδικάτα, να αναπτυχθούν τώρα πρωτοβουλίες, αξιοποιώντας όλες τις μορφές αγώνα και διεκδίκησης.

Η ΓΣΕΕ ας αναλογιστεί επιτέλους τις ευθύνες της και με άμεση συνεδρίασή της, να στηρίξει αγωνιστικά, τον αγώνα των εργαζομένων στη ΔΕΗ, να υπερασπιστεί τις συνδικαλιστικές ελευθερίες, δίνοντας τον τόνο, με συγκεκριμένες δεσμεύσεις και σαφή τοποθέτηση απέναντι στα φύλλα επιστράτευσης των εργαζομένων, που είναι η 5^η μέσα σε 2 χρόνια.

Ε.Ε. ΜΕΤΑ, 5-7-2014

Όχι στο ξεπούλημα της ΔΕΗ. Όλοι στο παναττικό συλλαλητήριο της ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ την Πέμπτη 3 Ιούλη 2014

25-6-2014

ΞΕΠΟΥΛΗΜΑ ΜΕΓΑΤΟΝΩΝ

ΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΓΙΑ ΤΗ «ΜΙΚΡΗ ΔΕΗ»

Ολοκληρώνεται το έγκλημα του αιώνα – το ξεπούλημα της ηλεκτρικής ενέργειας, μετά από μια 15χρονη πορεία  ιδιωτικοποίησης που προωθήθηκε σταδιακά.

Η ιδιωτικοποίηση της ηλεκτρικής ενέργειας είναι μέρος της λείας των αρπαχτικών που έχουν πέσει και ξεσκίζουν την ενεργειακή πίτα της χώρας μας.

Το νομοσχέδιο για την λεγόμενη «μικρή ΔΕΗ»  δεν είναι τίποτα άλλο από την ολοκλήρωση της διάλυσης και ξεπούλημα στους Ιδιώτες,  μιας ανυπολόγιστης αξίας δημόσιας περιουσίας.

Η στρατηγικότερη Δημόσια Επιχείρηση της Χώρας, που δημιουργήθηκε με τον ιδρώτα και το αίμα του Ελληνικού λαού παραχωρείται στους ιδιώτες  και μάλιστα επιπλωμένη, μαζί με τους 2.000.000 πελάτες της ΔΕΗ!!

Μόνο ως έγκλημα εθνικής εμβέλειας μπορεί πια να χαρακτηριστεί  η  ψήφιση αυτού του νομοσχεδίου, που στην ουσία, παραδίδει στα κερδοσκοπικά αρπακτικά την ναυαρχίδα της βαριάς μας βιομηχανίας, μία από τις ελάχιστες βιομηχανίες που έχουν απομείνει και μπορούν να αποτελέσουν τον μοχλό της παραγωγικής ανασυγκρότησης της ελληνικής οικονομίας.

Η ιδιωτικοποίηση της ηλεκτρικής ενέργειας δεν είναι μόνο ασύμφορη  οικονομικά, αλλά και καταστροφική για την οικονομία, την κοινωνία και τα εθνικά συμφέροντα της χώρας.

Οι φτηνιάρικοι θεατρινισμοί της κυβέρνησης για συσκέψεις διάσωσης δήθεν των εργαζομένων,  ξεσηκώνουν θύελλα  οργής,  για την  υποκρισία της και τον εμπαιγμό της απέναντι στον Ελληνικό λαό, την ώρα που διακυβεύονται  εθνικά συμφέροντα της χώρας μας.

Αυτό το έγκλημα δεν μπορεί να περάσει, ο ελληνικός λαός πρέπει να υπερασπιστεί την ηλεκτρική ενέργεια της χώρας, το ηλεκτρικό ρεύμα του λαού.

Εργαζόμενοι στη ΔΕΗ, όλα τα Συνδικάτα της χώρας, όλα τα κινήματα, όλος ο λαός, να αντισταθούμε και να δημιουργήσουμε ένα πλατύ παλλαϊκό αγωνιστικό μέτωπο για να αποτρέψουμε το έγκλημα.

ΟΧΙ ΣΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΚΑΙ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΗΣ ΔΕΗ

                                ΟΧΙ ΣΤΗ ΔΙΑΣΠΑΣΗ-ΔΙΑΛΥΣΗ ΚΑΙ ΞΕΠΟΥΛΗΜΑ                               

   ΤΗΣ ΠΙΟ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ

Η Εκτελεστική Επιτροπή του ΜΕΤΑ καλεί όλους τους εργαζόμενους της Αθήνας να συμμετέχουν μαζικά στο Παναττικό συλλαλητήριο, που διοργανώνει η ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ, την Πέμπτη 3 Ιουλίου, στις 19:00, έξω από τα κεντρικά γραφεία της ΔΕΗ στην οδό Χαλκοκονδύλη 30.
Η διάλυση και το ξεπούλημα της ΔΕΗ, αποτελεί έγκλημα διαρκείας, αφού παραδίδει το στρατηγικό κλάδο της ηλεκτρικής ενέργειας σε ιδιώτες, εκποιεί μισοτιμής το δημόσιο πλούτο στα διεθνές κεφάλαιο και καταδικάζει μια μεγάλη μερίδα του ελληνικού λαού να στερείται ενός βασικού κοινωνικού αγαθού, του ηλεκτρικού ρεύματος!

Η υπεράσπιση του δημόσιου και κοινωνικού χαρακτήρα της ΔΕΗ, αποτελεί παλλαϊκό καθήκον και δεν αφορά μόνο τους εργαζόμενους σ' αυτή, γι' αυτό και η πάλη για την μη ψήφιση του σχεδίου νόμου, που εκποιεί και διαλύει τη ΔΕΗ, αποτελεί πρώτιστο καθήκον αυτή την περίοδο για το σύνολο των εργαζομένων.
Η Εκτελεστική Επιτροπή του ΜΕΤΑ καλεί όλα τα συνδικάτα να συμπαραταχθούν με τους εργαζόμενους της ΔΕΗ και την ομοσπονδία τους και να πάρουν μέρος στο συλλαλητήριο της Πέμπτης και σ' όλες τις κινητοποιήσεις που οργανώνονται και στις άλλες πόλεις της χώρας μας.
Το σημείο συνάντησης του ΜΕΤΑ θα είναι την ίδια ώρα στη γωνία Χαλκοκονδύλη και 3ης Σεπτεμβρίου.

Η Ε/Ε του ΜΕΤΑ 1-7-2014

ΚΡΥΒΟΥΝ ΤΗ ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ COSMOTE

Πρωτοβουλία

Εργαζομένων στην Cosmote

                                                                     Αθήνα, 30/6/2014

Η ανακοίνωση αυτή γράφεται με αφορμή τη σημερινή συνεδρίαση του δ.σ.

Ζούμε σε εποχές όπου αυτοί που κυβέρνησαν και μας έφεραν σ’ αυτές τις καταστάσεις φοράνε σήμερα το μανδύα του επαναστάτη και το παίζουν αγωνιστές. Το ίδιο συμβαίνει και στο σωματείο.

Οι πρακτικές της ΑΚΕ-ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗΣ είναι γνωστές και οι ευθύνες βαρύτατες για την κατάσταση των εργαζομένων, καθώς και για την τήρηση των εργοδοτικών – μνημονιακών εντολών. Όμως δεν διαφοροποιείται από την ίδια πολιτική και η άλλη ΠΑΣΚΕ: ΣΥΜΜΑΧΙΑ. Υπάρχει η σύμφωνη γνώμη τους  με την ΑΚΕ-ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ σε όλα τα τεκταινόμενα μέσα στο σωματείο. Οι αντιρρήσεις τους εστιάζονται σε προσωπική και μόνο βάση.

Η ΣΥΜΜΑΧΙΑ, όπως η  ΑΚΕ και η ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ είναι οι συνδικαλιστικοί και εργοδοτικοί εκπρόσωποι του μνημονίου στο χώρο της  Cosmote. Στηρίζονται σε ρουσφετολογικούς μηχανισμούς.

Η προσχηματική διαφωνία μεταξύ ΣΥΜΜΑΧΙΑΣ και ΕΣΚ καταλήγει στο ίδιο συμπέρασμα: Θέλουν διαφορετικές ταχύτητες στους εργαζόμενους , γεγονός που αναλύουμε παρακάτω.  Δεν ενδιαφέρονται για τα προβλήματα των εργαζομένων, μόνο των παρατάξεών τους. Πίσω από το σύνθημα : ένα σωματείο στον ΟΤΕ κρύβουν την διάλυση του σωματείου της Cosmote.

Ενδεικτική της κατάστασης είναι η τελευταία συνεδρίαση του δ.σ. στις 8/4.

Ενώ, η ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ τοποθετείται για τα σοβαρά και ουσιαστικά προβλήματα των εργαζομένων το προεδρείο αποφάσισε να εξαιρέσει τα θέματά μας για μια ακόμη φορά.

Την ώρα που αντιμετωπίζουμε τεράστια και σημαντικότατα προβλήματα σε όλους τους  χώρους εργασίας επέμεναν να συζητάμε την οργανωτική ανασύνταξη του συνδικαλιστικού κινήματος στον ΟΤΕ που πρότεινε η ΕΣΚ. Η πρόταση αυτή κρύβει την ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΕΊΟΥ ΤΗΣ COSMOTE. Μάλιστα η ΕΣΚ, μας ενημέρωσε ότι έχει έτοιμη την πρόταση-συγκάλυψη με αλλαγή καταστατικού. Μαζί συμφώνησαν και άλλες παρατάξεις.

ΖΗΤΑΜΕ ΝΑ ΒΓΟΥΝ ΤΑ ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΤΗΣ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗΣ ΣΤΗ ΔΗΜΟΣΙΟΤΗΤΑ, ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕΩΝ. ΓΙΑΤΙ ΤΑ ΚΡΥΒΟΥΝ;

ΓΙΑΤΙ ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ;

ΑΣ ΑΠΑΝΤΗΣΟΥΝ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΜΟΝΟ ΜΕ ΘΕΑΤΡΙΝΙΣΜΟΥΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΑ ΛΟΓΙΑ ΚΟΠΤΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ.

ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΛΕΝΕ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΟΤΑΝ ΜΙΛΑΝΕ ΓΙΑ ΕΝΑ ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΣΤΟΝ ΟΤΕ;

ΣΕ ΠΟΙΑ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΤΟ ΕΝΑ ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΣΤΟΝ ΟΤΕ; Στην κατεύθυνση των μειώσεων των μισθών; Στις πολλαπλές διαφορετικές ταχύτητες των εργαζομένων;  Αυτό τους εμπόδιζε τόσο καιρό. Ή μήπως πρέπει να ακολουθήσουμε τα επιχειρησιακά σχέδια;

Μας λένε ότι νοιάζονται για τους εργαζομένους.

Η αλήθεια είναι ότι δεν τους θέλουν. Ας μας πουν όλες (ΑΚΕ, ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ, ΣΥΜΜΑΧΙΑ, ΕΣΚ, ΑΣΕ) οι παρατάξεις και αυτές που αυτοαποκαλούνται ταξικές , τι έκαναν όταν η ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ υποστήριξε υποψηφιότητα συμβασιούχου.

Γυρίσανε την πλάτη τους και καμία παράταξη δεν τη δέχτηκε και την απορρίψανε.

Στην πραγματικότητα θέλουν τους εργαζόμενους των θυγατρικών μόνο για ψήφους, με δικό τους κανονισμό εργασίας ( Συμμαχία) και δική τους σύμβαση, χαμηλότερη της Cosmote (ΕΣΚ).

Εμείς, αντίθετα πιστεύουμε ότι τα μέλη του σωματείου μας πρέπει να έχουν τις ίδιες συμβάσεις και τους ίδιους κανονισμούς και να αγωνιζόμαστε προς αυτήν την κατεύθυνση.  Κάτι λιγότερο, είναι σαν να συναινούμε στα παιχνίδια της εταιρίας για εργαζόμενους πολλαπλών ταχυτήτων.

Όμως, αν πραγματικά ενδιαφέρονται για ίδια δικαιώματα στους εργαζομένους, τότε, πολύ περισσότερο η ΕΣΚ και η ΑΣΕ ΟΦΕΙΛΑΝ ΝΑ ΕΙΧΑΝ ΠΑΡΑΙΤΗΣΕΙ τους αντιπροσώπους τους από τη Συνέλευση Αντιπροσώπων και όχι να την ενισχύσουν.

Η ΕΣΚ στα λόγια το πολέμησε και στην πράξη αποδέχτηκε το πραξικοπηματικό καταστατικό.

 Το κύτταρο του εργατικού κινήματος είναι το Πρωτοβάθμιο σωματείο. Οφείλουμε να σφυρηλατήσουμε την ενότητά του και όχι να βρούμε τρόπους διάλυσής του.

Συλλαλητήριο αλληλεγγύης την Πέμπτη 5 Ιουνίου - Συμπαράσταση στο δίκαιο αγώνα των καθαριστριών

• 
• 

Λεπτομέρειες

 

Δημοσιεύτηκε στις 02 Ιουνίου 2014

Γράφτηκε από τον/την Super User

Το ΜΕΤΑ καλεί τους εργαζόμενους, απολυμένους κι ανέργους, τους νέους και τις νέες, όλες και όλους τους πολίτες της Αττικής, στη στήριξη της κλιμάκωσης του δίκαιου αγώνα των καθαριστριών του υπουργείου Οικονομικών, που εδώ και 9 μήνες δίνουν μια μάχη-πρότυπο αξιοπρέπειας και αγωνιστικότητας, για την προάσπιση των εργασιακών τους δικαιωμάτων απέναντι στην αντιλαϊκή πολιτική της μνημονιακής συγκυβέρνησης ΠΑΣΟΚ-ΝΔ.

Την Πέμπτη 5/6/2014, στις 18:30, στην πλατεία Κλαυθμώνος, θα γίνει το συλλαλητήριο αλληλεγγύης και συμπαράστασης, που θα καταλήξει στην πλατεία Συντάγματος μετά τις 20:00, όπου και θα λάβει χώρα μεγάλη συναυλία με συμμετοχή δεκάδων εκπροσώπων της ελληνικής μουσικής σκηνής και γενικότερα των Τεχνών.

 Όλοι και όλες να στηρίξουμε την κλιμάκωση του αγώνα
των αγωνιζόμενων καθαριστριών του υπουργείου Οικονομικών.

 Όλοι και όλες στο συλλαλητήριο και στη συναυλία της Πέμπτης 5/6/2014.

Είναι δίκαιο να εξεγείρεσαι.

Με αφορμή την Εργατική Πρωτομαγιά

Η ομιλία  του Γιάννη Θεωνά, πρώην Γενικού Γραμματέα της ΓΣΕΕ στην εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε απο το ΜΕΤΑ για την Εργατική Πρωτομαγιά,  στο Δημαρχείο της Καισαριανής, στις 28 Απρίλη 2014

Με αφορμή την Εργατική Πρωτομαγιά 

Εισαγωγή

Στις μέρες μας, ζούμε μια πρωτοφανή κρίση, που καταστρέφει τη χώρα μας και βασανίζει βάρβαρα την εργατική τάξη και τα άλλα πλατιά λαϊκά στρώματα, συνολικά ολόκληρο τον ελληνικό λαό.

Η εφαρμογή μιας βιώσιμης πολιτικής εξόδου από την κρίση, από μια αριστερή ριζοσπαστική κυβέρνηση, με ανοικτό τον ορίζοντα της σοσιαλιστικής προοπτικής, προκύπτει ως αδήριτη ανάγκη.

Κρίσιμο ρόλο στην νικηφόρα έκβαση αυτής της προσπάθειας, καλείται να παίξει το εργατικό λαϊκό κίνημα, ιδιαίτερα το συνδικαλιστικό.

Απ’ αυτή την άποψη, η γνώση των ιστορικών εμπειριών από τους αγώνες και τη δράση του ελληνικού συνδικαλιστικού κινήματος στα δύσκολα χρόνια που έχει ζήσει ο λαός μας αποτελεί σημαντική συμβολή εν όψει των μεγάλων κοινωνικών ανατροπών, που ωριμάζουν στους κόλπους της κοινωνίας μας.

1.   Η ανάπτυξη του καπιταλισμού και η εμφάνιση του εργατικού κινήματος

Η ανάπτυξη και εδραίωση του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής στις χώρες αρχικά της Ευρώπης και μετέπειτα σε άλλες χώρες του κόσμου, έφερε ως συνακόλουθο «κοινωνικό προϊόν» τη γενίκευση της μισθωτής εργασίας και την εμφάνιση της εργατικής τάξης.

Ωστόσο, η ύπαρξή της «από τάξη ως τέτοια», έως τη συνειδητοποίησή της «ως τάξης για τον εαυτό της», όπως χαρακτηριστικά επισημαίνει ο Μάρξ, πέρασαν πάνω από εκατό χρόνια. Στην Αγγλία, όπου ο καπιταλισμός εδραιώθηκε στα μέσα του 17^ου αιώνα, όταν άρχισαν να οργανώνονται σε εθνική κλίμακα τα βρετανικά συνδικάτα. Το δρόμο των βρετανών εργατών ακολούθησαν γρήγορα και οι εργάτες από τις άλλες χώρες με αποτέλεσμα την εμφάνιση του συνδικαλιστικού κινήματος σε όλες τις χώρες του κεφαλαίου.

Τα πρώτα Συνδικάτα αρχίζουν να εμφανίζονται κατά τον 19^ο αιώνα στην Αγγλία (το πρώτο ιδρύθηκε το 1834), στο Βέλγιο, τη Γαλλία, τη Γερμανία κλπ. Όμως, από την αρχή της λειτουργίας τους τα Συνδικάτα αντιμετώπισαν την εχθρική στάση των κυρίαρχων τάξεων και του Κράτους, που, μέσω αντεργατικών νόμων, απαγόρευαν τη λειτουργία τους.

Οι νόμοι που απαγόρευαν τη δημιουργία Συνδικάτων, άρχισαν να καταργούνται από το 1864 (Γαλλία), 1871 (Αγγλία) και μέχρι τις αρχές του 20^ου αιώνα σε όλες σχεδόν τις ανεπτυγμένες χώρες.

2.  Πορεία ανάπτυξης του Συνδικαλιστικού Κινήματος στην Ελλάδα

Στην Ελλάδα, εργατικές οργανώσεις εμφανίζονται από τη δεκαετία του 1870 και μετά. Προήλθαν από τεχνίτες, που είτε εργάζονταν αυτόνομα (ράφτες, υποδηματοποιοί, αμαξηλάτες κλπ), είτε με συμβάσεις έργου (ξυλουργοί ναυπηγείων, τυπογράφοι κλπ).

Οι πρώτες απεργίες ξεσπούν το 1879 από τους εργάτες ξύλου των ναυπηγείων Σύρου στην Ερμούπολη. Τον ίδιο χρόνο οργανώνονται και κατέρχονται σε απεργία οι εργάτες των βυρσοδεψείων της Σύρου. Τα βασικότερα αιτήματα είναι η μείωση των ωρών εργασίας από 12 σε 10, η αύξηση του μεροκάματου και μέτρα καταπολέμησης της ανεργίας.

Έπειτα από βίαιες συγκρούσεις με τον στρατό και την αστυνομία, τα αιτήματά τους γίνονται τελικά δεκτά.

Οι εργατικές ενώσεις αρχικά είχαν στόχο τη βελτίωση της κατάστασης των εργατών και κατοχύρωσης βασικών επαγγελματικών συμφερόντων . Στην αρχή οι εργάτες και οι εκπρόσωποί τους δεν κατανοούσαν τη σχέση ανάμεσα στην κατάστασή τους και στην καπιταλιστική και κρατική συγκρότηση της κοινωνίας, γι αυτό και απέφευγαν τη συμμετοχή  σε κοινωνικούς και πολιτικούς αγώνες. Ωστόσο κι αυτές τις επαγγελματικές οργανώσεις η αστική τάξη δεν τις έβλεπε με καλό μάτι και χρησιμοποίησε κάθε μέσο, από την ανοιχτή ωμή βία ως την εξαγορά, προκειμένου να τις αποδυναμώσει. Έγιναν μεγάλοι αγώνες και χύθηκε πολύ εργατικό αίμα μέχρι η αστική τάξη να αποδεχτεί την ύπαρξη των συνδικάτων και να κατοχυρωθούν θεμελιώδη δικαιώματα. Κορυφαίο γεγονός, που συμπυκνώνει τους εργατικούς αγώνες για τη διασφάλιση βασικών δικαιωμάτων, είναι η εξέγερση την Πρωτομαγιά του 1886 στο Σικάγο, όπου οι εργάτες απαίτησαν την καθιέρωση του 8ωρου, ένα αίτημα για το οποίο δόθηκαν μεγάλοι αγώνες τα επόμενα εκατό χρόνια για την εφαρμογή του. Ταυτόχρονα η αστική τάξη χρησιμοποίησε τους μηχανισμούς καθυπόταξης του αστικού κράτους και διάφορες θεωρίες για αναποτελεσματικότητα των αγώνων και ιδιαίτερα της απεργίας, για υποταγή και ταξική συνεργασία.

Προς τα τέλη του 19^ου και στις αρχές του 20^ου αιώνα, η βιομηχανία κάνει τα πρώτα βήματά της στην Ελλάδα. Δημιουργούνται βιομηχανίες, όπως τα ναυπηγεία (Σύρος, Πόρος, Γαλαξείδι, Σπέτσες), πολλά εργοστάσια αλευροποιίας, υφαντουργίας, βυρσοδεψίας, μηχανουργεία και βιοτεχνίες στον Πειραιά, την Ερμούπολη, Πάτρα, Αθήνα, Καλαμάτα και συγκροτούνται βιομηχανικά κέντρα στον Πειραιά, το Βόλο και τη Σύρο.

Από το 1880 και μετά αρχίζει να υπάρχει μια οικονομική ανάπτυξη, που διαμορφώνει τους όρους διάθεσης μεγάλων κεφαλαίων για έργα υποδομής, δρόμους, σιδηρόδρομους κλπ, ενώ η βιομηχανία και βιοτεχνία απασχολούς σύμφωνα με τον Γ. Κορδάτο 75.000 εργάτες το 1907.

Η ανάπτυξη της παραγωγής και της οικονομικής δραστηριότητας από τη μια, αλλά και η δράση των πρώτων Σοσιαλιστικών ομίλων και των πρώτων Σοσιαλιστών στην Αθήνα και σε πολλές άλλες πόλεις της χώρας, προώθησε την οργάνωση της εργατικής τάξης σε Συνδικάτα.

Ιδρύονται πολλά Σωματεία στην Αθήνα, τον Πειραιά, την Πάτρα, τον Βόλο, το Λαύριο και αλλού, ενώ αυξάνονται παράλληλα οι εργατικοί αγώνες.

Το 1894 οργανώνεται η πρώτη εργατική Πρωτομαγιά. Το 1896 ξεσπά η μεγάλη απεργία των μεταλλωρύχων Λαυρίου. Το 1908 ιδρύεται από τον Σοσιαλιστή Πλάτωνα Δρακούλη ο Σύνδεσμος των Εργατικών Τάξεων της Ελλάδας (ΣΤΕΤ), ενώ την ίδια χρονιά ιδρύεται το πρώτο Εργατικό Κέντρο στην Ελλάδα, το Εργατικό Κέντρο Βόλου. Στη συνέχεια έχουμε την ίδρυση του Ε. Κ. Αθήνας (1910) και αργότερα του Ε. Κ. Πειραιά (1912) και άλλων.

Καθοριστικό ρόλο στην ανάπτυξη της πολιτικής και συνδικαλιστικής οργάνωσης της εργατικής τάξης έπαιξε η ίδρυση της Φεντερασιόν το 1909 στη Θεσσαλονίκη.

Η Φεντερασιόν ήταν μια πολιτικο-συνδικαλιστική εργατική οργάνωση, η οποία συγκροτήθηκε στη Θεσσαλονίκη με σκοπό την υπεράσπιση των συμφερόντων της εργατικής τάξης της περιοχής. Το 1910 οργάνωσε εκδήλωση για την Πρωτομαγιά, με 12.000 απεργούς και με συμμετοχή στη διαδήλωση 7.000 εργατών.

Η Φεντερασιόν συνδέθηκε με τη Σοσιαλιστική Διεθνή και αναγνωρίστηκε ως το επίσημο τμήμα της στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Λειτούργησε έως το 1918, όταν με τον πρωτεργάτη της Αβραάμ Μπεναρόγια και μαζί με άλλες Σοσιαλιστικές Οργανώσεις ίδρυσε το Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα Ελλάδας (ΣΕΚΕ), το οποίο στη συνέχεια μετονομάστηκε σε ΚΚΕ (1924), ενώ την ίδια χρονιά (1918) προώθησε την ίδρυση της ΓΣΕΕ στον Πειραιά.

Η ταυτόχρονη ίδρυση του ΣΕΚΕ-ΚΚΕ και της ΓΣΕΕ, εκτός από τον συμβολισμό της παράλληλης πορείας, της πολιτικής και κοινωνικής οργάνωσης της εργατικής τάξης, έδωσε τεράστια δυναμική στην ανάπτυξη του Συνδικαλιστικού Κινήματος και των εργατικών διεκδικητικών αγώνων.

Στο μεταξύ η Μικρασιατική καταστροφή του 1922 και το μεγάλο κύμα των 1.200.000 προσφύγων προς την Ελλάδα, πέρα από το σοκ που δημιούργησε, μπορεί να θεωρηθεί τομή στην ανάπτυξη της βιομηχανίας και της παραγωγής, αλλά και στην ανάπτυξη της εργατικής τάξης, της ωρίμανσης της ταξικής της συνείδησης και την εντυπωσιακή ανάπτυξη της οργάνωσης και των αγώνων της.

Η στυγνή και απάνθρωπη εκμετάλλευση του πολυπληθούς πλέον προλεταριάτου, οδήγησε το ελληνικό κεφάλαιο να απατήσει από την κυβέρνηση την εξόντωση του συνδικαλισμού. Στην περίοδο αυτή δεν υπάρχει πλέον καμιά κινητοποίηση εργατών που να μην αντιμετωπισθεί με βίαιη καταστολή. Συλλήψεις, φυλακίσεις, εξορίες, δηλώσεις μετάνοιας, τραυματισμοί και θάνατοι από τους κατασταλτικούς μηχανισμούς του κράτους (την Αστυνομία, τη Χωροφυλακή, ακόμη και το στρατό) συνοδεύουν κάθε αγωνιστική κινητοποίηση.

Πανεργατική συγκέντρωση της ΓΣΕΕ και του ΕΚ Πειραιά στο Πασαλιμάνι καταστέλλεται βίαια από στρατό και αστυνομία με 11 νεκρούς και δεκάδες τραυματίες. Την Πρωτομαγιά του 1924 ο στρατός καταλαμβάνει το ΕΚ Αθήνας για να εμποδίσει τις εργατικές εκδηλώσεις με 12 σοβαρά τραυματίες και 1 νεκρό το μέλος της ΟΚΝΕ Παρασκευαΐδη.

Από την άλλη μεριά, από το 1^ο Συνέδριο της ΓΣΕΕ η τότε κυβέρνηση Βενιζέλου, επιχείρησε να ελέγξει τη ΓΣΕΕ με δικές της δυνάμεις. Στο 3^ο Συνέδριο το 1925 το ίδιο επιχείρησε να κάνει ο στρατηγός Θ. Πάγκαλος (δικτατορία Πάγκαλου). Για να τα καταφέρει, η δικτατορία Πάγκαλου συλλαμβάνει και εξορίζει αρκετούς αντιπροσώπους της κομμουνιστικής τάσης, προκειμένου το κοινό ψηφοδέλτιο σοσιαλιστών-συντηρητικών να υπερισχύσει των κομμουνιστών και να εγγράψει τη ΓΣΕΕ στη Διεθνή των Ελεύθερων Εργατικών Συνδικάτων, πράγμα που τελικά κατάφερε.

Αφορμή νέων διώξεων, για όλο το συνδικαλιστικό κίνημα και την Αριστερά, αποτέλεσε ο Ν. 4429/24-7-1929 της κυβέρνησης Βενιζέλου, το γνωστό «ιδιώνυμο» περί «μέτρων ασφαλείας του κοινωνικού καθεστώτος και προστασίας των «ελευθεριών» των πολιτών», που προέβλεπε τη διάλυση εργατικών σωματείων, όταν, κατά τη γνώμη των κρατούντων, αυτά ξέφευγαν από τους σκοπούς τους και επηρεάζονταν από τις σοσιαλιστικές ιδέες. Με αυτή τη δικαιολογία δεκάδες Σωματείων, Εργατικών Κέντρων και Ομοσπονδιών διαλύθηκαν, ενώ πολλοί συνδικαλιστές και εργάτες φυλακίστηκαν και εξορίστηκαν.

Καθ’ όλη τη διάρκεια της εποχής του Μεσοπολέμου υπήρξαν εργατικοί αγώνες σε όλες τις περιοχές της χώρας, οι οποίοι στις περισσότερες περιπτώσεις κατέληγαν σε αιματηρές συγκρούσεις μεταξύ απεργών από τη μια και χωροφυλάκων και στρατού από την άλλη. Το 1929 σκοτώθηκαν 3 εργάτες στην Ελευσίνα και 1 μεταλλουργός στο Λαύριο. Το 1934 σκοτώθηκαν στο λιμάνι της Καλαμάτας 7 εργάτες, άλλοι 7 εργάτες το 1935 στο Ηράκλειο και 6 υφαντουργοί το 1936 στη Νάουσα. Από τον Ιανουάριο του 1936, εκτός από τους εργάτες, άρχισαν να κινητοποιούνται και άλλα κοινωνικά στρώματα, όπως οι 10.000 μεταξοπαραγωγοί στο Σουφλί, οι αυτοκινητιστές στην Καβάλα, οι σταφιδοπαραγωγοί στη Μεσσηνία και την Ηλεία.

Η συμπαράταξη του εργατικού στοιχείου, των μικροαστών επαγγελματιών και των αγροτών προσέδωσε μια πρωτόγνωρη δυναμικότητα στις κινητοποιήσεις, οι οποίες τις περισσότερες φορές αντιμετωπίζονταν με το στρατό και την κήρυξη στρατιωτικού νόμου. Η ένταση του απεργιακού κύματος, όσο φτάνουμε προς την επιβολή της δικτατορίας αυξάνει.

Κορυφαία στιγμή των εργατικών αγώνων είναι η εργατική εξέγερση τον Μάη του 1936 στη Θεσσαλονίκη, η οποία αποτελεί σταθμό στη δράση του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος στην Ελλάδα.

Εδώ πρέπει να επισημανθεί ότι από τις 5 Οκτωβρίου 1934, υπογράφτηκε το Αντιφασιστικό Σύμφωνο από το ΚΚΕ, το Αγροτικό Κόμμα, το Σοσιαλιστικό Κόμμα, τη ΓΣΕΕ, την Ενωτική ΓΣΕΕ και Ανεξάρτητα Συνδικάτα, με σκοπό την αποτροπή του φασισμού και στην Ελλάδα. Αυτό το Σύμφωνο έφερε πιο κοντά τις διάφορες συνδικαλιστικές δυνάμεις, οι οποίες το 1941 ίδρυσαν το Εργατικό ΕΑΜ, πριν το ίδιο το ΕΑΜ και προώθησαν τη δημιουργία της μιας και μοναδικής ΓΣΕΕ.

Η δημιουργία του Εργατικού ΕΑΜ, υπήρξε σταθμός στην ανάπτυξη του ελληνικού εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος και μια από τις πιο ένδοξες σελίδες της εργατικής τάξης. Εξέφρασε με την ταξική εργατική ενότητα και τη συνέπειά του, τους πόθους του ελληνικού λαού για κοινωνική απελευθέρωση.

3. Το εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα μετά την Κατοχή

Αμέσως μετά την κατοχή, στις 30 Μαρτίου 1945, ιδρύθηκε ο Εργατικός Αντιφασιστικός Συνασπισμός (ΕΡΓΑΣ), ως συνασπισμός παρατάξεων προσκείμενων στην Αριστερά, προκειμένου να υπερασπίσει τα εργατικά συμφέροντα (άνοιγμα εργοστασίων, προσλήψεις εργαζομένων, επιδόματα ανεργίας, αύξηση μισθών και συντάξεων κ.ά.), να αντιμετωπίσει τις παρεμβάσεις στο συνδικαλιστικό κίνημα, μέσω των διορισμένων διοικήσεων στη ΓΣΕΕ, καθώς επίσης τη βία, την τρομοκρατία και τις διώξεις των αριστερών και προοδευτικών συνδικαλιστών από τις κυβερνήσεις της Δεξιάς εκείνη την εποχή.

Ο ΕΡΓΑΣ δρούσε μέσα από την υπάρχουσα ΓΣΕΕ γιατί θεωρούσε ότι η ενότητα της εργατικής τάξης είναι η πιο βασική προϋπόθεση για την επιτυχία των αγώνων της.

Παρά την τρομοκρατία και τις διώξεις, στην πορεία προς το 8^ο Συνέδριο της ΓΣΕΕ, το οποίο ξεκίνησε τις εργασίες του την 1^η Μαρτίου 1946, στην Αθήνα, το ψηφοδέλτιο του ΕΡΓΑΣ επικρατεί σχεδόν σε όλα τα Πρωτοβάθμια Σωματεία, τις Ομοσπονδίες και τα Εργατικά Κέντρα της χώρας, συγκεντρώνοντας το 80-85% των εδρών. Αντίθετα οι δύο δεξιές παρατάξεις, η Εθνική Ρεφορμιστική Παράταξη (ΕΡΕΠ), με ηγέτη τον Φώτη Μακρή και το Εθνικό Μέτωπο Εργαζομένων (ΕΜΕ), με επικεφαλής τον Δ. Θεοχαρίδη, παρά την κρατική ενίσχυσή τους, δεν καταφέρνουν να έχουν εκπροσώπηση.

Ο ΕΡΓΑΣ, όμως, διαλύθηκε τον Δεκέμβρη του 1947 μετά την έκδοση του Α. Ν. 509 «περί μέτρων ασφαλείας του κράτους…» σύμφωνα με τον οποίο διαλύονταν οργανώσεις ή σωματεία συνεργαζόμενα με το ΚΚΕ, το ΕΑΜ και την Εθνική Αλληλεγγύη.

Από εκεί και πέρα αρχίζει μια περίοδος, η οποία χαρακτηρίζεται από αντιδημοκρατικές μεθοδεύσεις, κρατικές-αστυνομικές παρεμβάσεις, διώξεις και φυλακίσεις συνδικαλιστών, με καταστροφικές συνέπειες για τα Συνδικάτα και ολόκληρο το συνδικαλιστικό κίνημα. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση της δολοφονίας, μέσα στην Ασφάλεια Αθηνών, του κορυφαίου συνδικαλιστικού στελέχους του ΚΚΕ Μήτσου Παπαρήγα.

4.Το εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα μετά τον εμφύλιο

Το συνδικαλιστικό κίνημα μπήκε έντονα στο στόχαστρο της ανώμαλης πολιτικής κατάστασης που επικρατούσε μετά τη λήξη του εμφυλίου πολέμου. Οι επεμβάσεις από το κράτος στο εσωτερικό του κινήματος, ο έλεγχος της ΓΣΕΕ, Ομοσπονδιών και Εργατικών Κέντρων από τον εργατοπατερισμό και τα όργανα του Ίρβινγκ Μπράουν που ήλθε από τις ΗΠΑ για να οργανώσει τη δομή και την κατάσταση του ελληνικού συνδικαλιστικού κινήματος, αλλά και την προώθηση των εργατοπατέρων και της ιδεολογικής διάσπασής του, όπως έγινε στις πιο σημαντικές χώρες του Ευρωπαϊκού Νότου (Ιταλία, Γαλλία, Ισπανία, Πορτογαλία) αντιμετωπίστηκε από το ελληνικό συνδικαλιστικό κίνημα με επιτυχία χάρις στις προσπάθειες και τους αγώνες των κομμουνιστών και άλλων αριστερών συνδικαλιστών.

Η ΓΣΕΕ παρέμεινε μία στη βάση της αρχής: 1 Σωματείο, 1 Ομοσπονδία, 1 Εργατικό Κέντρο, 1 ΓΣΕΕ, αρχή την οποία με συνέπεια υπερασπίστηκαν και εφάρμοσαν οι κομμουνιστές απορρίπτοντας όλες τις μεθοδεύσεις των κυβερνήσεων και των συμβούλων τους. Τα πιστοποιητικά κοινωνικών φρονημάτων, οι διώξεις συνδικαλιστών, οι φυλακίσεις και οι εξορίες, ο περιορισμός των πολιτικών ελευθεριών, ο έλεγχος των Δευτεροβάθμιων και της Τριτοβάθμιας Οργάνωσης από τους εργατοπατέρες, οι όρκοι πίστης, τα Ταμεία και οι συντάξεις των εργατοπατέρων για τη διάσπαση των Συνδικάτων, από τα κάτω μέχρι την κορυφή, από Πρωτοβάθμια Σωματεία ως την ίδια τη ΓΣΕΕ, έπεσαν για πολλά χρόνια στο κενό.

Όταν η Τριτοβάθμια Οργάνωση ή οι Ομοσπονδίες και τα Εργατικά Κέντρα ελέγχονταν από εργατοπατέρες ενταγμένους στην υπηρεσία των κυβερνήσεων και τους ξένους πάτρωνές τους, με πρωτοβουλία αριστερών συνδικαλιστών και Σωματείων ιδρύονταν Συντονιστικά Οργανώσεων σ’ όλα τα επίπεδα, πρωτοβάθμιο, δευτεροβάθμιο και τριτοβάθμιο για τη στήριξη των οργανωτικών και αγωνιστικών κατευθύνσεων μέσα στην εργατική τάξη.

Αργότερα, μετά την πτώση της χούντας το 1974 και προκειμένου να αντιμετωπιστούν ο Ν. 330 περί συνδικαλισμού και η περίφημη «κατάργηση» της πάλης των τάξεων του Κώστα Λάσκαρη, υπουργού εργασίας της ΝΔ, τα Συνδικάτα και οι Ομοσπονδίες της Κοινής Ωφέλειας και Τραπεζών (ΟΤΕ, ΔΕΗ, ΤΡΑΠΕΖΕΣ, ΕΛΤΑ, ΟΣΕ κλπ) συγκρότησαν το Συντονιστικό Κοινής Ωφέλειας, που εξελίχθηκε σε γενικότερο Συντονιστικό με συμμετοχή και Οργανώσεων του Ιδιωτικού Τομέα και με το όνομα ΣΑΔΕΟ (Συνεργαζόμενες Αγωνιστικές Δημοκρατικές Εργατοϋπαλληλικές Οργανώσεις), το οποίο μαζί με αντίστοιχο Συντονιστικού του χώρου των Δημοσίων Υπαλλήλων με όνομα ΣΕΔΟ (Συντονιστική Επιτροπή Δημοσιοϋπαλληλικών Οργανώσεων), έδωσαν σημαντικές μάχες σ’ ολόκληρη την Ελλάδα για την υπεράσπιση δικαιωμάτων και κατακτήσεων, που αφορούσαν την κοινωνική ασφάλιση, το ωράριο εργασίας, τις εργασιακές σχέσεις, την ανεργία, τις αποδοχές και την υπεράσπιση του Δημόσιου Τομέα της οικονομίας από τις ιδιωτικοποιήσεις. Καθοριστικό ρόλο στη συγκρότηση και δράση αυτών των Συντονιστικών, έπαιξαν οι συνεργαζόμενες στην περίοδο 1974-1983 Συνδικαλιστικές Παρατάξεις ΕΣΑΚ, ΠΑΣΚΕ και ΑΕΜ.

5. Ορισμένα χρήσιμα συμπεράσματα

Για δεκαετίες ολόκληρες το ελληνικό συνδικαλιστικό κίνημα, δοκίμασε κάθε είδους διώξεις, πέρασε δια πυρός και σιδήρου, μέσα από κάθε είδους παρεμβάσεις και επεμβάσεις του κράτους και της εργοδοσίας. Χρειάστηκαν αγώνες και θυσίες για να εξαλειφθούν οι εγκάθετοι των διάφορων Ίρβινγκ Μπράουν και οι εργατοπατέρες από το σώμα του εργατικού μας κινήματος. Αγώνες, που έφθασαν μέχρι τις μέρες μας, όταν τελικά στο 22^ο Συνέδριο της ΓΣΕΕ το 1983, μπήκε οριστικό τέλος στον εργατοπατερισμό, τις διαγραφές και τις διώξεις Οργανώσεων που αντιστέκονταν και πάλευαν για τα δικαιώματα και τις διεκδικήσεις των μελών τους.

Στη μακρά αυτή και βασανιστική πορεία, το εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα της χώρας μας, ανέδειξε μορφές συντονισμού και κοινής δράσης, που έχουν καταγραφεί και καταξιωθεί στη συνείδηση των εργατών και υπαλλήλων και αποτελούν πάντα χρυσή παρακαταθήκη στην πορεία των κοινωνικών μας αγώνων. ΕΡΓΑΣ, ΔΣΚ, εργατικό ΕΑΜ, 115, ΣΑΔΕΟ, ΣΕΔΟ, σε πολύ δύσκολες περιόδους καθοδήγησαν το συνδικαλιστικό κίνημα της χώρας μας, συσπείρωσαν την εργατική τάξη και αντιμετώπισαν την εργοδοτική και κρατική καταστολή σε βάρος των εργαζομένων και του κινήματός τους.

Σήμερα η ιστορική αυτή παρακαταθήκη έχει τεθεί στο περιθώριο από τις ηγετικές ομάδες των Παρατάξεων. Και όχι μόνο αυτές που εκφράζουν τις δυνάμεις του δικομματισμού. Οι ευθύνες των δυνάμεων της Αριστεράς και η άρνηση κοινής δράσης και ενιαίας πάλης για τα πιο σημαντικά ζητήματα, από το ζήτημα της ειρήνης και του πολέμου, μέχρι τα πιο στοιχειώδη δικαιώματα της εργατικής τάξης και του λαού, έχει ουσιαστικά διασπάσει και αποδυναμώσει το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα.

Όσοι αναφέρονται στο σ.κ. εννοούν μόνο τις κορυφές του, τη ΓΣΕΕ και την ΑΔΕΔΥ, παραγνωρίζοντας το ρόλο και τις ευθύνες τους για την ουσιαστική εξαφάνιση του Πρωτοβάθμιου Σωματείου, του κύτταρου του συνδικαλιστικού κινήματος και ολόκληρης της δομής του, κάθετης και οριζόντιας, με την απαξίωση και υπολειτουργία των Εργατικών Κέντρων και Ομοσπονδιών.

Τα Συνδικάτα χρειάζεται να λύσουν τα προβλήματα λειτουργίας του παρουσιάζουν και παραλύουν τη δράση τους. Να σφυρηλατήσουν την ενότητα των γραμμών τους, προωθώντας τη δημοκρατική λειτουργία τους σ’ όλα τα επίπεδα. Οι Γενικές Συνελεύσεις, τα Συνέδρια, οι Διοικήσεις να λειτουργούν με ανοικτές δημοκρατικές διαδικασίες, με διαφάνεια, με ουσιαστική συζήτηση των προβλημάτων και κοινή δράση πάνω σ’ αυτά που ενδιαφέρουν και συσπειρώνουν τους εργαζόμενους. Να αναπτυχθούν, όπου δεν γίνεται αλλιώς, Συντονιστικά Δράσης (Εργατικών Κέντρων, Ομοσπονδιών, Πρωτοβάθμιων Σωματείων) με στόχο αγώνες και κινητοποιήσεις.

Η έμφαση χρειάζεται να δοθεί στη δημιουργία ενός ισχυρού συνδικαλισμού βάσης σε ταξική κατεύθυνση, με άμεσους στόχους:

·         Να μην πληρώσουν οι εργαζόμενοι την κρίση αλλά αυτοί που την προκάλεσαν.

·         Να αποκαλυφθούν οι ευθύνες του δικομματισμού για την κατάσταση.

·         Τη δημιουργία ενός εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος που θα προστατεύει αποτελεσματικά τους εργαζόμενους.

·         Την οικοδόμηση ενός μαζικού, αγωνιστικού, μαχητικού εργατικού μετώπου ενάντια στον νεοφιλελευθερισμό και την καπιταλιστική βαρβαρότητα.

Αθήνα 28 Απρίλη 2014                                                 Γιάννης Θεωνάς

Εκδήλωση του ΜΕΤΑ για την Εργατική Πρωτομαγιά: «Από το Σικάγο μέχρι σήμερα, η ιστορία του εργατικού κινήματος»

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

25-4-2014

Εκδήλωση του ΜΕΤΑ για την Εργατική Πρωτομαγιά

«Από το Σικάγο μέχρι σήμερα, η ιστορία του εργατικού κινήματος»

Δημαρχείο Καισαριανής

Δευτέρα 28-4-2014- 7:30 μμ.

Η Συνδικαλιστική παράταξη ΜΕΤΑ, στα πλαίσια της προετοιμασίας της Εργατικής Πρωτομαγιάς, εκτός από παρεμβάσεις και εξορμήσεις σε εργασιακούς χώρους, διοργανώνει την Δευτέρα 28 Απρίλη 2014 στις 7:30 στο Δημαρχείο της Καισαριανής εκδήλωση για την Εργατική Πρωτομαγιά και τους αγώνες της εργατικής τάξης.

Στην Καισαριανή –στο τόπο της αιματοβαμμένης Πρωτομαγιάς του ‘44 -θα τιμήσουμε τους αγώνες και τις θυσίες της εργατικής τάξης, με εκδήλωση αφιερωμένη στην ιστορία των αγώνων του εργατικού κινήματος, από το Σικάγο μέχρι και σήμερα, την Ελλάδα του μνημονίου.

Το πρόγραμμα της εκδήλωσης περιλαμβάνει:

Ομιλία για την ιστορική διαδρομή του εργατικού κινήματος και τη σύνδεσή του με τους αγώνες σήμερα.

Χαιρετισμό από τον υποψήφιο δήμαρχο, στη πόλη του Σκοπευτηρίου- την Καισαριανή, με την δημοτική παράταξη «Συνεργασία Πολιτών Καισαριανής» Γιώργο Κοντόσταυλο. Ομιλητές: Γιάννης Θεωνάς πρώην Γεν. Γραμματέας ΓΣΕΕ και Δημήτρης Κατσορίδας επιστημονικός συνεργάτης ΙΝΕ/ΓΣΕΕ.

Προβολή ντοκιμαντέρ (παραγωγή ΕΡΤ) από αγώνες του εργατικού κινήματος

Προβολή video από τους αγώνες των εργαζομένων τα 4 χρόνια του μνημονίου στην Ελλάδα.

Η εκδήλωση θα κλείσει με  ποιητικό και μουσικό αφιέρωμα.

Η πρωτομαγιά συμβολίζει τους αγώνες των εργαζομένων, σε όλη την ιστορική διαδρομή του εργατικού κινήματος μέχρι σήμερα, αυτή τη διαδρομή είμαστε αποφασισμένοι να την συνεχίσουμε.

Με αγώνες γράφουμε ιστορία. Με τους αγώνες μας ανοίγουμε τις νέες σελίδες του συνδικαλιστικού κινήματος.

Η Γραμματεία του ΜΕΤΑ

ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΜΕΡΚΕΛ - ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΚΛΑΥΘΜΩΝΟΣ - 11 Απρίλη

Πρωτοβουλία

Εργαζομένων στην Cosmote

                                                Αθήνα, 11/4/2014

Σήμερα 11/4, έρχεται η  Γερμανίδα Καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ προκαλώντας τον ελληνικό λαό. Έρχεται να επισκεφτεί  τα ερείπια των καταστροφικών πολιτικών των μνημονιακών κυβερνήσεων και να δώσει χέρι βοηθείας στην αδίστακτη συγκυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου προεκλογικά.

Έρχεται να πανηγυρίσει για την έξοδο της χώρας προς τις αγορές, μαζί με άλλες εύρωστες οικονομικά χώρες: Παπούα-Νέα Γουινέα, Πακιστάν, Σρι Λάνκα.

Στη χώρα μας, η έξοδος  σηματοδοτήθηκε με έξοδο 1.500.000 ανέργους με καταβαράθρωση των μισθών και εργασιακών δικαιωμάτων, τη διάλυση κάθε δημοσίου αγαθού, τη ποινικοποίηση των συνδικαλιστικών αγώνων, όπως συνέβη πρόσφατα με τους απεργούς της Ελληνικής Χαλυβουργίας.

Η φιέστα της Μέρκελ γίνεται για το δικό της success story . Στην ΕΚΤ και στην Ε.Ε. θέλουν, για επικοινωνιακούς λόγους, να «πουλήσουν» προς τα έξω το ελληνικό οικονομικό θαύμα.

Δεν είναι τίποτα άλλο από ένα εφιάλτη. Η ανέχεια, η απελπισία, η εξαθλίωση δεν μπορούν να αποτελέσουν λίπασμα για καλλιέργεια προσδοκιών, οικονομικών και μη, σε ένα ευρωπαϊκό κράτος του 2014.  Οι πολιτικές που προωθούνται από τους Ευρωπαίους Σοσιαλιστές και το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα.

Βέβαια, τα καθεστωτικά ΜΜΕ δεν θα πουν τίποτα, θα αποκρύψουν τη σκόνη κάτω από το χαλί, δεν θα μας πουν ότι είναι η απαρχή νέας λιτότητας και επίθεσης στους εργαζόμενους και στα λαϊκά στρώματα

Τα συνδικάτα, οι εργαζόμενοι και όλος ο λαός οφείλουμε να δώσουμε μια ηχηρή απάντηση και να πούμε ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ. 

Ας μην ξεχνάμε ότι απέναντι στον ελληνικό λαό, η Μέρκελ έχει εκκρεμότητα.

Αυτό ονομάζεται κατοχικό δάνειο και πρέπει να τεθεί επιτέλους στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΩΣΗ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΚΛΑΥΘΜΩΝΟΣ ΣΤΙΣ 11:00

ΑΠΕΡΓΙΑ 9 ΑΠΡΙΛΗ - ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ ΓΙΑ ΕΜΑΣ

Πρωτοβουλία

Εργαζομένων στην Cosmote   

                                                                            Αθήνα, 7/4/2014

Οι μνημονιακές  κυβερνήσεις και η τρόικα στα 4 χρόνια διακυβέρνησης έφεραν το τελειωτικό χτύπημα στη χώρα και στο λαό. Ξεπουλάνε τον εθνικό πλούτο, διαλύουν το κοινωνικό κράτος, την υγεία, την παιδεία, τα δημόσια αγαθά. Κατάστρεψαν κάθε ίχνος κοινωνικού, οικονομικού ιστού στην χώρα.

Η κυβέρνηση ΝΔ – ΠΑΣΟΚ και παρακράτους συνεχίζει ακόμη και σήμερα, να κοροϊδεύει τους εργαζόμενους  στήνοντας  το νέο παραμύθι «του πρωτογενούς πλεονάσματος» και της «δήθεν ανάκαμψης».

Η διοίκηση της Cosmote-ΟΤΕ  εξειδικεύοντας τα μνημόνια προχώρησε σταθερά σε μειώσεις θέσεων εργασίας – μέσω εθελουσίας , σε συρρίκνωση του εμπορικού δικτύου με κλείσιμο των καταστημάτων Cosmote – ΟΤΕ. Οι κρίσεις πανικού και οι λιποθυμίες από τη συγχώνευση αντικειμένου είναι καθημερινό φαινόμενο στην εταιρία.

Γνωρίζουμε ότι επικρατεί γενικευμένη απογοήτευση στην πλειοψηφία των εργαζομένων. Και αυτό οφείλεται, κατά την άποψή μας, τόσο στις αποσπασματικές κινήσεις της ηγεσίας του συνδικαλιστικού κινήματος, όσο στην προσκόλληση στα μνημονιακά – κυβερνητικά σχέδια από μέρους της ηγεσίας του σ.κ. Σίγουρα, δεν είναι τα συνδικάτα που θέλουμε.

Όμως, στις 9 Απριλίου απεργούμε για εμάς και τις οικογένειές μας.  Απεργούμε για τα σωματεία που θέλουμε να έχουμε.

Απεργούμε για όλο το εργατικό κίνημα. Απεργούμε για τις μειώσεις μισθών, για τα θύματα του μνημονίου, για την απελευθέρωση των απολύσεων, την εργολαβική ενοικίαση εργαζομένων, τη διάλυση του ασφαλιστικού, τη μείωση των συντάξεων, τη σχεδιαζόμενη διάλυση κάθε ουσιαστικής συνδικαλιστικής δράσης, τη σκανδαλώδη πριμοδότηση των τραπεζιτών σε βάρος της κοινωνίας. Διευκολύνουν τις απολύσεις σε μεγάλες επιχειρήσεις και ανοίγουν τις πόρτες για αντικατάσταση των εργαζομένων με εργαζόμενους χαμηλού κόστους.

Μετά από 32 χρόνια, η κυβέρνηση επαναφέρει το δικαίωμα της ανταπεργίας, κάνοντας  το δώρο στους εργοδότες και παράλληλα εκμηδενίζοντας τους αγώνες των εργαζομένων.

Οι εργαζόμενοι οφείλουμε να ανατρέψουμε τις αντιλαϊκές πολιτικές και τις κυβερνήσεις που έχουν ταχτεί να υπηρετούν τα συμφέροντα του κεφαλαίου και οδηγούν έναν λαό και τους εργαζόμενους σε οικονομικό και κοινωνικό ολοκαύτωμα. Να ξεπεράσουμε τα εμπόδια που βάζουν οι συνδικαλιστικές δυνάμεις του μνημονιακού μπλοκ και όσους στηρίζουν την διαίρεση των εργαζομένων και τις ξεχωριστές συγκεντρώσεις.

Διεκδικούμε:

Υπογραφή νέας  εθνικής γενικής συλλογικής  σύμβασης  εργασίας και επαναρρύθμιση του δικαίου των Συλλογικών Διαπραγματεύσεων με επαναφορά του κατώτερου μισθού. Ξεπάγωμα κλιμακίων. Όχι στην κατάργηση των οικογενειακών επιδομάτων, μητρότητας, κ.α.

Μέτρα προστασίας των ανέργων.

Προστασία των δημόσιων κοινωνικών αγαθών και υπηρεσιών.

Διαγραφή – ρύθμιση δανείων, κανένας πλειστηριασμός, προστασία της πρώτης κατοικίας.

Στοπ στις  Διαθεσιμότητες – Απολύσεις - Ιδιωτικοποιήσεις

Υπογραφή σσε για την Cosmote με αυξήσεις, όπως έχουμε καταθέσει και στο πλαίσιό μας.

Κατάργηση όλων των δουλεμπορικών εταιριών.

Ανάκληση των αποφάσεων της εταιρίας για κλείσιμο των καταστημάτων Cosmote

ΜΕΤΑ: Παρασκευή 11 Απρίλη, 5 μ.μ., διαδηλώνουμε ενάντια στη Μέρκελ

• 
• 

Λεπτομέρειες

 

Δημοσιεύτηκε στις 10 Απριλίου 2014

Γράφτηκε από τον/την Super User

Κάλεσμα στη συγκέντρωση φορέων και συνδικάτων στην πλατεία Κλαυθμώνος

Ο ερχομός Μέρκελ στην Ελλάδα συμπίπτει με μία νέα απέλπιδα προσπάθεια της κυβέρνησης Σαμαρά – Βενιζέλου να μετατρέψει το μαύρο των αντιλαϊκών-αντεργατικών μέτρων που ψηφίστηκαν με το πρόσφατο πολυνομοσχέδιο, σε άσπρο.

Η έξοδος της κυβέρνησης στις αγορές με ζημιά για τον ελληνικό λαό, στηριγμένη στην έξοδο ενός και πλέον εκατομμυρίου ανθρώπων στην ανεργία και στο γκρέμισμα μισθών και εργασιακών δικαιωμάτων, αποτελεί το αντάλλαγμα των εγχώριων μνημονιακών συνεταίρων στη Γερμανίδα Καγκελάριο και την προσπάθεια της να οικοδομήσει ένα κάλπικο ευρωπαϊκό success story   για τη στήριξη της στο δικό τους καταστροφικό έργο στη χώρα μας.

Η επικοινωνιακή φιέστα της επίσκεψης Μέρκελ παρά την προπαγάνδα κυβέρνησης και εγχώριων ΜΜΕ όχι μόνο δεν θα σημάνει το τέλος της μνημονιακής λεηλασίας της χώρας μας, αντίθετα σηματοδοτεί την αρχή ενός νέου κύκλου λιτότητας και επίθεσης στους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα υπαγορευόμενου από τα ευρωπαϊκά υπερμνημόνια που προωθούν  το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα από κοινού με τους Ευρωπαίους Σοσιαλιστές στις επικείμενες ευρωεκλογές.

Η έξοδος της χώρας από κάθε είδους μνημόνια και των εργαζομένων από το φαύλο κύκλο της διαρκούς κατεδάφισης των μισθών και των δικαιωμάτων τους περνάει μόνο μέσα από τους αγώνες τους και την άρνηση της ακολουθούμενης πολιτικής και των εκφραστών τους.

Γι’ αυτό καλούμε όλους τους εργαζόμενους με τη δυναμική μας παρουσία στην αυριανή κινητοποίηση να διατρανώσουμε το «ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ» στη λιτότητα.

Σας καλούμε στις 5 μμ στην πλατεία Κλαυθμώνος

Γιατί τα μνημόνια, η λιτότητα και η φοροεπιδρομή δεν άφησε τίποτα όρθιο.

Μπορούμε να τους σταματήσουμε, αν οι εργαζόμενοι σταθούν απέναντί τους.

Αν η συμβιβασμένη ηγεσία του σ.κ. αποφασίσει να σταθεί απέναντί τους αντί να κρύβεται όπως συνέβη από μέρος της και με την τελευταία κινητοποίηση.